Als je ergens moet beginnen
Dan is het bij het begin
Dus begin ik maar
Middenin.
Waarom zou je het niet anders doen dan dat iedereen al doet? Gedwongen en getuurd door een samenleving die je zelf creëert. Waarin je een spil bent en niks uit maakt. Waarin ik machteloos toekijk hoe een ander wel verandering teweeg brengt.
Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Ik ben de sleur en de verandering. Ik ben het begin, midden in een zee vol mensen. Hier begint het en nergens anders..
Doe je elke dag hetzelfde als de rest.
Kijk je naar de buren, naar vrienden, wat zij doen, wat zij denken en voelen. Stem je je eigen mening af op die van anderen en op wat de media je instampt. Vrijheid voor de waarheid! Maar die komt alleen maar van tv. Kun je alleen dromen van magie, samenspanningen en ondergrondse bewegingen. Dat de wereld toch net iets anders is als iedereen je voorhoud. Denk je anders, ben je anders? Kan dat wel?
Kan ik zijn en mezelf uiten als ik dat wil?
Want dan zou ik dansen, zingen en schreeuwend rond rennen. Met men armen wijd gespreid, rondjes draaien op het groene gras. Met blote voeten dansen. Lachen naar de zon. Mijn haren los, glinsterend in de wind. En ik zou elke keer als het regent, naakt naar buiten rennen, mijn hoofd in mijn nek en mijn mond open om zoveel mogelijk van die vervuilde regen te drinken als me lukt.
Ik zou kou vatten, vallen, struikelen, mijn blote voeten bezeren aan de rotzooi van een ander. Verdrinken in het water, vergiftigd door de mens.
Is dit wel wat ik wens?
Als je ergens moet beginnen
Dan is het bij het begin
Ik zal eens gaan kijken
Wat er te doen is, Middenin.
