Ben ik ergens mijn droom verloren
Zomaar onderweg
Mijn zakken na gezocht
Maar niks gevonden
Ben ik plots
Nergens meer aan verbonden
Leef ik
Van dag tot dag
Wacht
Tot de zon mij ontwaakt
Blijft
Het raden naar mijn start
Want van het eind tot het begin
Blijf je mij raden
Volgen en verraden
Zal er nooit echt iemand zijn
Die mij begrijpt
Een oriƫntatie punt
Een aanwijzing
Maar mensen staan niet vast
Zou ik mijn nooit vergelijken met een paaltje onder aan de dijk
Met hoge en lage waterstanden
Altijd aan het gras gebonden
Verlegen
Stil
En eeuwig starend
Met de zon
De dauw
De regen en de wind
Met een vogeltje dat eventjes een rust plaats vindt
Besmeurt, verloren, rottend en vergeten
Maar toch wel wetend
Ben ik ergens mijn droom verloren
Zomaar onderweg
Mijn zakken na gezocht
Al weet ik
Dat ik het daar niet vinden zal
The only people who may peek, Are those who don't know, Those who won't say a word and those I want to hurt.
dinsdag 22 maart 2011
donderdag 17 maart 2011
donderdag 3 maart 2011
Dan heb je weer wat om over te schrijven
Maar ach..
Dat wisten we toch al lang?
Onbewust
of al veel te bewust
Zo'n gevoel wat je uit je tenen trekt
Naar boven spoelt
en onderweg
alles bevoelt
Alles even raakt
het beste en het slechtste
Dat uiteindelijk als een wervelwind door je gedachten raast.
De orde en rede verlaat
Tot een warme gloed mijn ogen sluit en het enige in de wereld op mijn lippen voel
Alles om je heen de afgrond stort
en niks beleeft
als dat enige gevoel
Tot het lukt
je uiteindelijk weer terug te pakken
en vliegensvlug je lichaam voelt
het einde tot begin
en je de grond weer raakt
Dat je voeten voelen waar je staat
Nog even dicht je ogen knijpt
Anders ben je dat gevoel weer kwijt
Maar ach..
Dat wisten we toch al lang?
Onbewust
of al veel te bewust
Zo'n gevoel wat je uit je tenen trekt
Naar boven spoelt
en onderweg
alles bevoelt
Alles even raakt
het beste en het slechtste
Dat uiteindelijk als een wervelwind door je gedachten raast.
De orde en rede verlaat
Tot een warme gloed mijn ogen sluit en het enige in de wereld op mijn lippen voel
Alles om je heen de afgrond stort
en niks beleeft
als dat enige gevoel
Tot het lukt
je uiteindelijk weer terug te pakken
en vliegensvlug je lichaam voelt
het einde tot begin
en je de grond weer raakt
Dat je voeten voelen waar je staat
Nog even dicht je ogen knijpt
Anders ben je dat gevoel weer kwijt
Abonneren op:
Posts (Atom)
