dinsdag 22 maart 2011

Best Practices

Ben ik ergens mijn droom verloren
Zomaar onderweg
Mijn zakken na gezocht
Maar niks gevonden
Ben ik plots
Nergens meer aan verbonden

Leef ik
Van dag tot dag
Wacht
Tot de zon mij ontwaakt
Blijft
Het raden naar mijn start

Want van het eind tot het begin
Blijf je mij raden
Volgen en verraden
Zal er nooit echt iemand zijn
Die mij begrijpt

Een oriƫntatie punt
Een aanwijzing

Maar mensen staan niet vast
Zou ik mijn nooit vergelijken met een paaltje onder aan de dijk
Met hoge en lage waterstanden
Altijd aan het gras gebonden
Verlegen
Stil
En eeuwig starend

Met de zon
De dauw
De regen en de wind
Met een vogeltje dat eventjes een rust plaats vindt
Besmeurt, verloren, rottend en vergeten
Maar toch wel wetend

Ben ik ergens mijn droom verloren
Zomaar onderweg
Mijn zakken na gezocht

Al weet ik
Dat ik het daar niet vinden zal

donderdag 3 maart 2011

Dan heb je weer wat om over te schrijven
Maar ach..
Dat wisten we toch al lang?

Onbewust
of al veel te bewust
Zo'n gevoel wat je uit je tenen trekt
Naar boven spoelt
en onderweg
alles bevoelt

Alles even raakt
het beste en het slechtste
Dat uiteindelijk als een wervelwind door je gedachten raast.

De orde en rede verlaat

Tot een warme gloed mijn ogen sluit en het enige in de wereld op mijn lippen voel
Alles om je heen de afgrond stort
en niks beleeft
als dat enige gevoel

Tot het lukt
je uiteindelijk weer terug te pakken
en vliegensvlug je lichaam voelt
het einde tot begin
en je de grond weer raakt

Dat je voeten voelen waar je staat

Nog even dicht je ogen knijpt
Anders ben je dat gevoel weer kwijt